| MBB's profileAdımız TÜRK Kanımız BAYR...PhotosBlogLists |  Tools  Help |
Adımız TÜRK Kanımız BAYRAK Anamız VATAN Yatağımız TOPRAK Canımız BEKÇİDİR Güzel Yurduma |
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
Önemli yerlerden canlı yayınlar
|
March 28 Haydar Dümenin cvplamakta zorlandığı EN zor soru Haydar Bey, ben cezaevinden yazıyorum bu mektubu. Bizim iki muhabbet kuşumuz var. Bunlara hiçbir masraftan kaçınmadığımız halde ön sevişmeyi yapıyorlar ama ilişkiye girmiyorlar. Dişi erkekten 2-3 ay kadar dolgun. Dişi her türlü cilveyi yaptığı halde erkekte bir yaklaşım göremiyoruz. Tecrübenize dayanarak bizi bilgilendirirseniz çok memnun kalırız. Saygılarımızla...
Dr. Haydar Dümen'in bu soruya verdiği yanıt ise şöyle: Değerli okurum, bence kuşlar sizlerden utanıyor! Onca insanın arasında bu işi yapmak kolay mı? Etraf röntgenci dolu ve siz sevişeceksiniz? Yapabilir miydiniz? Zor! Bu arada siz de kuşların halinden biraz anlayın be evladım. Ön sevişmeye başladıklarında çevrelerinden çekilin de işlerini görsünler. Hepsi bir yana, ben insan doktoruyum. Kuştan da muhabbetten de çok iyi anlarım ama muhabbet kuşundan değil! Kaynak: Posta Gazetesi March 23 Platonik aşkımaDilim varmıyor söyleyemiyorum Heyecanlanıyor anlatamıyorum Yazmak istesem kalem yazmıyor Yazsam da elim varmıyor vermeye
Seni gördüğüm zaman Kalbim yerinden çıkıyor Olacak bu ya Hiç olmadık zamanda Hep sen çıkıyorsun karşıma Hep gözlerin geliyor aklıma
Her sabah bu gün artık söyleyeceğim diyorum Kapıdan çıkarken yeminler ediyorum Karşına gelince… Ah yine aynı şey yine aynı ızdırap Dilim tutuluyor Kelimeler aklımdan uçuyor Söyleyemiyorum o iki kelimeyi Seni seviyorum Seni seviyorum
Ne olacak bu halim söylesene Ne zaman söyleyeceğim sana sevdiğimi Ne zaman dile gelecek mektuplarım Seni nasıl sevdiğimi anlatacak O gün olacak mı bende seni seviyorum dediğin O gün olacak mı acaba Yoksa… Hayatımsın..Bugünümde yarınımda Hep sen varsın Hep sen varsın yaşamın her yerinde Nefes alışımda Ağlayışımda Uykumda bile sen varsın Her yerde Seni görüyor görmeyen gözlerim Sesini duyuyor duymayan kulaklarım Kalbim senin için atıyor Ve senin için yaşıyorum Bu yalan dünyada March 21 Terketmedi Sevdan BeniUmutsuz sevdamın bekçisiydi gözlerin
Olmaz diyordum Olamazdı
Gözlerin bana bakamazdı
Sevemezdi Kalbin benim kadar
Hissedemezdin varlığımı
Görmezdi gözlerin ezer geçerdin
farketmeden beni
Tutunamazdım ellerine
Yüreğim kaldırmazdı bu darbeyi
Bitti sandığım anda
Hep sen geldin yanıma
"Bitmedi yollarmı bitirdi aşkını
Yoksa göremediğin gözlerim mi...?"
Hergece aynı rüya
Hergece aynı rüya
Kaderim dedim seçtim Sensizliği
Alışırım belki Unuturum sandım
Resimleri yaktım, Adını sildim
ellerini bıraktım.
Kalbimi yanlızlığa terkettim
Artık gözlerini,dudaklarını değil
Sensizliği düşündüm
Hayatımdan çıkardım seni
Sana ait herşeyi
Seni hatırlatan herşeyi yok ettim
Ama rüyalarımdan atamadım seni
Hergece bir melek gibi gelip öpüşünü
Seviyorum deyişini çıkaramadım hayatımdan
Herşeyi silsemde Rüyamdasın
Tam unuttum dedim
Sen geldin rüyama
Yoksun artık terk ettin beni
Güne inat uykumdasın
"Hayır burdayım terketmedim seviyorum..."
Yaşananlaramı inanayım
Rüyalarımamı
Asla bırakma beni deyişine mi
Bitti artık deyip terkedip gidişinemi...?? September 02 HerşeyimdinnGüneş oldun Bu karanlık dünyama Aydınlattın Kan oldun Her gün defalarca Bedenimde dolaştın Su oldun Susuzluğumu giderdin Ses oldun Kulaklarımda çınladın Resim oldun zihnimde Her yerde seni gördü Gözlerim Nefesim oldun Her zaman ciğerlerimde hapsoldun Ve ateş oldun Sürekli canımı yaktın August 29 Üstatdan AlıntıİNSANLARIN ÇOĞU KAYBETMEKTEN KORKTUĞU İÇİN, SEVMEKTEN KORKUYOR. SEVİLMEKTEN KORKUYOR, KENDİSİNİ SEVMEYE LAYIK GÖRMEDİĞİ İÇİN. DÜŞÜNMEKTEN KORKUYOR, SORUMLULUK GETİRECEĞİ İÇİN. KONUŞMAKTAN KORKUYOR, ELEŞTİRİLMEKTEN KORKTUĞU İÇİN. DUYGULARINI İFADE ETMEKTEN KORKUYOR, REDDEDİLMEKTEN KORKTUĞU İÇİN. YAŞLANMAKTAN KORKUYOR, GENÇLİĞİNİN KIYMETİNİ BİLMEDİĞİ İÇİN. UNUTULMAKTAN KORKUYOR, DÜNYAYA İYİ BİR ŞEY VERMEDİĞİ İÇİN. VE ÖLMEKTEN KORKUYOR ASLINDA YAŞAMAYI BİLMEDİĞİ İÇİN. W.SHAKESPEARE August 19 Nerdesin???Her akşam Senin için ağlıyorum Sokak lambasının ışığında Senin için yalvarıyorum Allaha Ve seni diliyorum Her yıldız kayışında
Senin için yatmıyorum geceleri Senin için yazıyorum Bütün şiirlerim Seni çiziyorum Gördüğüm her boş yere Ve seni arıyorum her zaman Geçtiğin sokaklarda August 16 Tek SevdiğimdinBir umuttun bende Solmayan Bir özlemdin yüreğimde Bitmeyen Ateştin kalbimde Sönmeyen Acıydın bedenimde Dinmeyen Çileydin dertlerimdin Yaşamımda Ve Hayatımdın Tek sevdiğim Dünyamdın Kısa ömrümde August 12 Dön Ne OlurHer gece hayalin giriyor odama Yüzün gözlerin vuruyor sahile Ay seni yansıtıyor Dalgalı denize Rüzgâr seni fısıldıyor İstanbul’da Sesini haykırıyor Binlerce sese inat Kalabalığa inat Bende ayrılığa inat Hâlâ seni seviyorum Seni özlüyorum
Yanacak hiç mum bırakmadın arkanda Yaşananları, her şeyi, beni unut dedin Öylece çektin gittin Bense arkandan kalbimi yaktım Kendimi yaktım Belki dönersin diye Sönmeden ne olur YanlızlıkkkBaktığım her yüz senin yüzünü Duyduğum her ses senin sesin Kokun bile aynı Ellerin, gözlerin Herkes sen Her şey sen Belki de ben seni görüyorum Seni özlüyorum Belki de binlerce kişinin içinde Yalnızlıkla boğuşurken Sadece sen ışığım oldun Sadece gözlerin umudum oldu Gözlerini görebilmek Yaşam sebebim oldu
Söylesene yalnızlık nedir bilir misin? Deli gibi severken Hiç yalnız kaldın mı? Hayat???Keşke hayatta bir defter, bir kağıt parçası gibi insaflı olsaydı.Keşke hayatta da defter gibi istediğimiz zaman boş, temiz bir sayfa açabilseydik.Tüm yaşananları silip yeni baştan yazmak, yaşamak, yaşarken beğenmediğin yerleri karalayıp yeniden ele almak mümkün olsaydı.Defter gibi hayatta da istediğimiz yerden yaşamaya başlayabilseydik nerden başlardık acaba.Bir masal yazar gibi yazabilseydik hayatı ilk cümlemiz, ilk yaşayacağımız ne olurdu.Neleri hep kullanır neleri hiç kullanmazdık yada ne kadar özen gösterirdik hazırlarken.Nasıl defterin ilk başlarında mükemmel, harika bir özenle değişen her sayfanın boş temiz sayfanın büyüsünün yerini çekilmez bir duygu nefret alıyorsa hayatımızı yazarken de sonlara yaklaştıkça bıkar mıydık?En önemlisi de defterin son yaprağını en son temiz sayfasını yazarken hissettiğimiz buruk tebessümü hayatımızın son anındada yaşayabilecek miyiz?Yoksa son anda kaçmak mı isteyeceğiz.Yaşadıklarımızı, kendi yazdıklarımızı istediğimiz her şeyi yapmamıza rağmen bu sondan kaçacak mıyız yine.Hep daha bitmemişti mi diyeceğiz.Deftere benzetmek istediğimiz hayatı defter gibi bitirebilecek miyiz??
|
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Send a private message
Subscribe to RSS feed
Tell a friend
Add to My MSN
Add to your network
Sign up for alerts|
|
